Dag van de pedagogisch professional – Eltje
Tijdens de Dag van de Pedagogisch Professional zetten we met veel plezier onze geweldige pedagogisch professionals (voorheen medewerkers) in het zonnetje. Alle pedagogisch professionals zijn fundamenteel voor onze organisatie en hebben onmisbaar bijgedragen aan de kwaliteit van onze kinderopvang. Eltje is een ervaren pedagogisch professional die al jaren bij GO! Kinderopvang werkt op locatie De Aquamarijn in Almere.
Wie ben je en wat doe je?
“Ik ben Eltje, 56 jaar en ik ben 19 jaar werkzaam in de kinderopvang. Eerst bij kinderdagverblijf La Luna en dat werd overgenomen door GO! Kinderopvang.”
Wat betekent het voor jou dat de functie nu officieel pedagogisch professional heet in plaats van pedagogisch medewerker?
“Ik denk dat het de lading meer dekt van wat we eigenlijk allemaal doen. Het is niet zozeer dat wij ‘oppassen’ op de kinderen. In elke groep is er geruis en groepsdynamica. Als er één kind niet is, kan de hele dag anders lopen dan wanneer dat ene kind er wel is. We letten echt op de kinderen, wie zijn ze en hoe zijn ze zich aan het ontwikkelen, wat drijft kinderen. Als je een boos kind hebt, kan je terug gaan schreeuwen, maar dat is niet pedagogisch verantwoord. Ik kijk altijd naar wat de oorzaak is en hoe je het kind dan moet benaderen. We doen dit op een professionele manier, dus ik vind dat deze benaming veel beter past bij wie we zijn en wat we doen.”
Welke momenten in je werk maken jou het meest trots?
“Waar ik heel trots op ben is bijvoorbeeld: als er iets gebeurd in de groep, ik daar dan een groepsgesprek over ga voeren met de kinderen. Daarin zie en hoor ik alle kinderen, ook de stille kinderen. Ik probeer echt alle kinderen de ruimte te geven. Laatst had ik zo’n groepsgesprek: er kwam een kind met boze energie binnen en was aan het klagen over een ander kind, die hem had uitgescholden. Ik ben in gesprek gegaan met het kind en later heb ik hier ook een groepsgesprek van gemaakt. Ik vraag de kinderen dan hoe we met elkaar omgaan, maar ook hoe we met elkaar om wíllen gaan. Zo’n gesprek maakt me trots, omdat ik alle kinderen hierin zie en hoor en we respect hebben voor elkaar.”
Hoe draag je samen met je collega’s bij aan de ontwikkeling en het welzijn van kinderen?
“Door kinderen te zien en te horen en tijd voor ze te maken. Ik laat kinderen merken dat ik ze hoor en zie. Kinderen voelen dat ook. Ook bieden we activiteiten aan kinderen die passend zijn aan de ontwikkeling of een stapje hoger (de zone van de naaste ontwikkeling). Zodat ze blijven leren en ontwikkelen. Ik ben heel erg van het risicovol spel. Ouders vinden het vaak moeilijk om kinderen risicovol spel te laten doen, ze zijn bang dat kinderen vallen. Echter leren kinderen op deze manier veel meer, ze krijgen meer zelfvertrouwen. Ik ben er om de kinderen hierin te ondersteunen, zodat ze het zelf gaan doen.
Wat ik soms bij de nieuwe generatie pedagogisch professionals mis is bevlogenheid. Ik ben zelf heel gepassioneerd en dat mis ik soms een beetje. Af en toe heb ik daar ook wel last van, dan moet ik ze echt aansporen. Ik ben echt de moeder hier, deze rol is mij toebedeeld.”
Wat zou je willen dat meer mensen wisten over de impact van jouw werk?
“Er zijn ouders die heel luchtig denken over wat wij hier doen, maar achter alles wat we doen zit een reden en doen we bewust. We kijken naar groepsprocessen, dynamiek, kinderen laten leren, fouten maken, dingen uitpraten etc. Tijdens een spelletje leren de kinderen heel veel. Ze leren incasseren, spelregels te volgen, hoe het is om te verliezen etc. Dat heeft allemaal impact op een kind en daar zijn wij ons bewust van. Als je weet dat een kind niet tegen zijn verlies kan en het verliest tijdens een spelletje, is het belangrijk om hier op de juiste manier mee om te gaan. Ook kijken ouders vaak naar hun eigen kind, maar kijken niet naar de groepsdynamiek. Veiligheid is een belangrijk punt. Als er een kind onveilig gedrag vertoont – dit kan zowel fysiek als emotioneel zijn – heeft dat invloed op alle kinderen. Ik sta altijd ‘aan’, ik kan geen off-day hebben, maar dat maakt mij niet uit. Ik doe het met alle liefde.”
Hoe ervaar jij de waardering op jouw beroep van ouders, collega’s en de samenleving?
“Je hebt zoveel verschillende ouders. Van de ene ouder krijg ik bijvoorbeeld voor de vakantie een tasje met van alles erin. Dat doet zoveel met mij. De andere ouder is wat meer op zichzelf en laat waardering wat minder zien. Van collega’s vind ik het heel fijn als ik complimenten krijg, het is prettig om te horen als je dingen goed doet. Ik gééf ook graag complimenten. Ook ik maak fouten en ik vind dat ik daar ruimte voor moet krijgen. Niemand heeft de wijsheid in pacht. Waardering zit ‘m in de kleine dingen: een schouderklopje, duim omhoog of lieve woorden.”
Wat wens je jouw collega toe op deze speciale dag?
“Heel veel aandacht, werkplezier en hopelijk heel veel mooie tekeningen van de kinderen!”
Benieuwd naar meer? Lees hier het verhaal van Nathanaël.
Nieuws